imaginaryboyfriend 1

Marijke (56, geen relatie): ‘Ik heb al heel lang geen relatie meer. Op dat vlak zijn de bellen bij mij nooit echt gaan rinkelen. Dat is prima zo; ik heb er mee leren dealen - ik ben een heel rijk mens op allerlei andere gebieden. Maar ergens in de diepte is het toch een pijnpunt. Of tenminste, dat wás het.

 



Diep verdriet
Nadat ik het boek Alleen voor vrouwen had gelezen, wist ik direct dat ik de cursus vallei-orgasme wilde gaan doen. Ik had mijn seksualiteit twaalf jaar terug begraven, tijdens de overgang. Maar toen ik eenmaal met de cursus begon, ontstond er weerstand. Er kwamen dingen boven drijven. Ik ging lichamelijk van alles voelen en er kwamen emoties los – inclusief allerlei pijnen die ik in mijn jeugd heb opgepikt. En ja hoor, daar was plotseling ook het verdrietige gevoel van ‘alleen zijn’. Het werd getriggerd. Kennelijk zat ik nog steeds met de overtuiging opgescheept dat seks iets is voor met z’n tweeën. Het was maar zielig om het alleen te doen, vond ik. En vind je het gek? Elke keer als ik masturbeerde werd ik er aan herinnerd dat ik geen relatie had. Aan de eenzaamheid. Wéér iets dat ik alleen moest doen. Wat dat betreft bracht de cursus me niet wat ik ervan verwacht had. Ik kwam oog en ook te staan met een van mijn diepste pijnen. Maar ik wist niet hoe ik ermee moest omgaan.

Iedereen is alleen
Maar toen kwam er uitnodiging voor een evenement van vallei-orgasme; Volle Batterijen, twee dagen met vrouwen onder elkaar. Intuïtief wist ik dat het goed was om er heen te gaan. Met twee vriendinnen sterk heb ik het event meegemaakt. Het was intens, maar het was ook de oplossing voor mijn weerstand. Het kwam door de gezamenlijkheid en het delen van intimiteiten met andere vrouwen, in een veilige sfeer. Het heeft mijn eenzaamheid opgeheven. Ik kreeg het gevoel dat ik er niet alleen in sta. Niet omdat zij ook geen relatie hebben, maar omdat ik het besef kreeg dat iedereen alleen is. Ieder mens is in zijn uppie in zijn of haar seksualiteit. Het is jouw seksualiteit. Wel of geen relatie. Ik moest die verbondenheid met andere vrouwen ervaren, voordat ik door kon gaan met de cursus. Thuis ben ik direct volle bak aan de gang gegaan, en toen klikte het in elkaar. Alles in mijn leven zat hierop te wachten: ik voel me nu zo’n warmer mens.

Een beter maatje voor jezelf
Ik realiseer me dat het al die tijd niet over een verlangen naar een partner ging, maar over het idee dat mensen met een relatie gelukkiger zijn. Tijdens het evenement hoorde ik dat vrouwen mét een geliefde zich evengoed eenzaam kunnen voelen. Soms misschien wel eenzamer. Soms mis ik heus nog weleens een maatje in mijn leven. Of de intimiteit met een ander. Maar ik probeer die opkomende verlangens nu te vertalen naar wat ik echt nodig heb. Die projectie van een partner, breng ik terug naar mezelf. Hoe kan ik nog beter een maatje voor mezelf zijn, of nog intiemer worden met mijzelf? Een man met toeters en bellen is niet de oplossing. Die oplossing, die heb ik zelf in handen.’

We hopen dat je inspiratie kunt putten uit Marijkes verhaal. En wat vind jij van haar eindconclusie? Leuk als je hieronder laat weten hoe jij hierover denkt.

 

Reacties  

Permalink5 Eline Ploeger
Een maatje zijn voor jezelf, mooi gezegd...ook ik begin dat steeds meer te ondervinden de laatste tijd...en dat is ook de basis die eventueel zou kunnen leiden naar een mooie gezonde verbintenis met iemand...maar alleen als toevoeging, niet als "nodig hebben"
20-07-2016 22:49 Citeer
Permalink4 Louise gout
Heel mooi en herkenbaar vooral dat pijnlijke gevoel van alleen zijn
Maar de conclusie die je geeft dat iedereen alleen is en dat je het
Ook heel anders kunt benaderen. Gewoon aardig kunnen zijn voor
Jezelf. Bedankt Marijke dit had ik nou echt nodig
Groet Willemijn
17-07-2016 20:06 Citeer
Permalink3 Leonoor
Inderdaad, een partner is niet de oplossing. Toch heb ikzelf de ervaring dat een relatie zorgt voor het puntje op de i. Of de kers op de taart. Zoiets. Maar natuurlijk, in eerste instantie is het belangrijk om van jezelf te houden en het met jezelf goed te hebben. Laat jezelf uiteindelijk je beste vriend zijn. Vanuit verbinding kan dan de kers op de taart je leven binnenkomen.
17-07-2016 14:50 Citeer
Permalink2 henriette
Eindconclusie is rijk. In essentie zijn we seksueel gezien zelf verantwoordelij k voor die bron. Ontroerend verhaal waarin bevestigd wordt dat lichaamstaal en gevoelens diep liggen. Echter seksualiteit delen is van een even diepe orde en een andere exploratie van overgave en echt ontvangen van de man. Dat is een geschenk voor beiden en heeft helende kwaliteiten. Zien en gezien worden en jezelf onthullen met alles wat mooi en lelijk is. Onze partners duwen altijd op de pijnlijkste punten en wij op die van hun. Groeien. .ook. ..seksueel kan prachtig juist in een relatie. Spiritueel groeien is zoiets als seksueel groeien. Seks groeit mee met je ontwikkeling. Het is nooit af in die zin vermoed ik. Succes met jullie mooie initiatief.
17-07-2016 14:45 Citeer
Permalink1 Pascale Sanders
Sinds kort weer alleen na een zware tijd. Voor het eerst in meer dan 25 jaar totaal alleen. De eenzaamheid, zo herkenbaar. En zo pijnlijk. Dit maakt ook dat ik echt aan niks lichamelijks kan denken, ik kan me niet voorstellen ooit nog iemand in mijn leven toe te laten maar om nu in mn up lichamelijk te zijn, nee daar doe ik me geen moeite voor. Er zijn vrijwilligers maar die laat ik niet toe, teleurstellinge n genoeg gehad, dus... Een vrij sexloos bestaan. Ik ben heel blij voor je dat het allemaal zijn weg vond. Xxx
17-07-2016 12:57 Citeer

Plaats reactie (je naam wordt niet getoond)


Beveiligingscode
Vernieuwen