Vroeger gold: jezelf aanraken is zondig. De handen hoorden boven de dekens.
Inmiddels lijkt de invloed van het geloof op onze seksualiteit minder sterk. We hebben de seksuele revolutie achter ons gelaten, jezelf beminnen staat eenieder vrij. Toch?
We twijfelden eraan en vroeg het jullie op Facebook. Een greep uit de antwoorden:
 
'Ik ben streng rooms-katholiek opgevoed. Best uitzonderlijk, want ik ben geboren in 1977. Ik ben zelfs op school geweest bij de nonnen. Ik vond het vreselijk. Mij is van jongs af aan geleerd dat je van masturberen blind wordt. Op mijn achttiende ben ik het huis uit gegaan en een jaar later verloor ik mijn onschuld. Toen mijn vriendje hoorde dat ik mezelf nooit had aangeraakt, stond hij korte tijd later met een tas vol vibrators op mijn stoep. Dat heeft het taboe wel de deur uit gewerkt.'
 
kerk


 
'Het geloof en mijn opvoeding hebben zeker invloed gehad. Deep down voel ik me nog steeds een viespeuk als ik mezelf aanraak. Ik kan er nog steeds niet van genieten helaas. Ik volg de cursus van vallei-orgasme, maar blijf het huiswerk lastig vinden. Het is moeilijk om het aan mezelf te geven.'
 
'Ik ben van 1961 en kreeg een katholieke opvoeding. Mijn moeder deed raar over seks. Een keer heb ik mijn ouders betrapt. Ik kreeg er straf voor. Ik zie nog haar boze ogen en opgeheven wijsvinger. Ik heb seks altijd gezien als vies. Na mijn dertigste werd het beter, maar de schroom is altijd gebleven. Ik kan er bijna niet over praten. Ook niet met mijn lieve partner. Mijn keel snoert dicht.'
 
'Ik weet niet wie het in mijn hoofd geplant heeft, maar ik dacht dat als je een relatie had, je het niet meer met jezelf deed.'
 
'Ik ben katholiek opgevoed en van 1964. Ik was twaalf jaar toen ik ontdekte dat het een prettig gevoel gaf om mijn vagina aan te raken. Ik viel ervan in slaap. Het was voor mij nog niet 'seksueel'. Maar mijn ouders vonden dat ik er te jong voor was en gaven me het gevoel dat het vies was. Ik heb geprobeerd me er niets van aan te trekken, maar toch blijft er ergens in mijn achterhoofd een stemmetje klinken dat zegt: Bah. Ik hoop dat het verandert. Mijn project op dit moment is meer van mezelf leren houden.'
 
We zijn allemaal opgevoed door moeders en vaders die hun best hebben gedaan, daar kun je van uitgaan. Ouders en opvoeders doen ook hun best als het gaat om het geven van seksuele voorlichting en ideeën over wat 'vies' en 'gezond' is. Die boodschappen zijn echter nooit zonder lading doorgegeven. Er zijn de kerk en het geloof, en moeders hebben zelf ook ideeën. Daarin zijn ze beïnvloed door hún opvoeding en geloof. Om die reden gaat de omgang met seksualiteit en de kijk op wat hoort en niet hoort vaak vele generaties terug.
Ook al is het 2016 en voelen we ons behoorlijk verlicht, seksualiteit en intimiteit zijn nog steeds onderwerpen waar een taboe op rust. Ouders vinden ook anno nu het geven van voorlichting nog steeds vaak moeilijk en schaamtevol. We horen het met grote regelmaat van vrouwen.
Schaamte, schuld, verbod nog steeds kampen veel vrouwen en mannen met deze gevoelens als het over seksualiteit gaat. Over soloseks wordt nog steeds gezegd dat het vies en slecht is. Ja, ook nu nog. Als je dat maar vaak genoeg hoort, ga je het vanzelf geloven. Je kunt zo'n boodschap eigenlijk pas weer kwijtraken als je even vaak hebt gehoord dat zelfbeminning juist prachtig en waardevol is.

We geloven er heilig in dat van jezelf houden en jezelf weten te beminnen je een gelukkiger mens maakt. We zouden soloseks in ere moeten herstellen. In feite doen we dat al, want het vallei-orgasme gaat over zelfbeminning.
 
We zijn benieuwd naar jullie verhalen over de invloed van kerk en opvoeding op je seksualiteit. Leuk als je hieronder vertelt wat jij ervan denkt. 

Team Vallei


PS Het kerkje op de foto staat op IJsland.

Reacties  

Permalink7 Liselotte van den Bos
Ik ben van 1974. Mijn ouders zijn altijd open geweest over sexualiteit. En er werd in huis als we gingen douchen ook altijd naakt rondgelopen. Gewoon geen gedoe. Ik had een paar vriendjes gehad en had sex ervaren, maar een orgasme.... Nee. Terwijl ik wel aan solo sex deed. Ik kende mijn knoppen. Toen ik ruim 19 was, leerde ik mijn man kennen. De sex was geweldig. En ik kwam voor het eerst klaar. Hij voelde zich de Koning ;-). Jarenlang fijne sex gehad en net als bij velen, kwam ook bij ons de sleur. En beiden vonden we dat niet erg. Ongeveer eens in de maand-1.5 maand hadden we sex. En dat was fijn en zeiden we: waarom niet vaker? Ik vond het een fuzz. gedoe. Midden 2012, ik was toen 38, werd mijn sexuele vonk ineens geactiveerd. Tijdens een massage. Ik kwam al 5 jaar in de praktijk en altijd dezelfde masseur. Ik wist niet wat me overkwam. En ook niet waarOM. Maar het was gebeurd. En vanaf dat moment was sex on my mind. Maar vooral: het ervaren van andere mannen na toen bijna 19 jaar met mijn man samen te zijn geweest. Een hoop pijn en verdriet, ik wilde ontdekken. En kreeg de ruimte. WAT een ervaring. Ik zoog alles in me op. Kwam totaal los en genoot met volle teugen. Alles wilde ik uitproberen. Mijn man overleed plots in 2013. Toen moest ik mijn weg vinden. Ik had toen al iemand met wie ik intimiteit deelde. De eerste weken was er geen ruimte voor. Maar ik wilde toch weer met mezelf proberen. En dat voelde raar tav het hele rouwproces. Alsof het niet mocht. Ten tijde van het mastruberen ze ik tegen hem aan genezijde: zo schatje, kun je lekker mee kijken! Om het wat luchtig voor mezelf te houden. En het was zoo fijn om weer een ontlading te voelen. Mijn lijf. Mijn "honger" naar sex bleef zeker 2.5 jaar bestaan na mijn loskomen. Nu zit ik in een fase waarbij ik verdieping wil met mezelf. Daarom volg ik de VO cursus. Ben geloof ik al 2.5 jaar geleden aangemeld, 2x begonnen en 2x gestopt, want andere zaken blijkbaar belangrijker. Nu voel ik me committed. Ik heb nog steeds een bepaalde honger naar mannen en ik weet dat dat me niets oplevert. Het zijn ook vooral bezette mannen. Ik heb een FWB sinds bijna een jaar. Heel fijn. Maar ik wil vooral voelen wat zelfbeminning me kan brengen, verdieping, meer kracht, bewustzijn, levenslust, energie. Ik ben nu 2 weken bezig. Ik vind het fijn. Ben rete-nieuwsgier ig naar wat er gaat komen allemaal. En ondanks dat de VO cursus gaat om betamelijke sexualiteit, bevond ik me afgelopen vrijdag in Miranda XXL en heb mezelf verwend met dingen die ik ongeveer overal in kan stoppen ;-). Ik geloof absoluut dat die 2 werelden naast elkaar kunnen bestaan. Ik geniet van mijn lijf, geniet van mijn FWB, geniet van mijn speeltjes en geniet van de ontdekkingsreis met VO. Ik zeg: win-win!
20-03-2016 21:14 Citeer
Permalink6 Annelies
Ik lees veel herkenbare reacties..Ook ik ben opgevoed met: níet aan jezelf zitten, dat hoort niet en als je de neiging had moest je je handen maar vouwen en bidden.Per toeval kwam ik er zo rond mijn 9e jaar achter tijdens buiten spelen dat ik een lekker gevoel kreeg als ik me naar beneden liet glijden van een straatnaam- paal.Met fantasie heb ik dat toen verplaatst.De sex later in het huwelijk vond ik helemaal niks.Maar met mijzelf experiënteren deed ik ook niet. Dat kwam vele jaren later..maar ik voel niet wat ik vroeger voelde.Een vibrator voel ik doen wat hij moet doen, maar het doet me niks. Beffen of vingeren vind ik ook niks. Kortom,ik heb nooit geleerd hóe en wat ik wil voelen.Dat gevoel van vroeger bereik ik dáár niet mee.Dus in iedere relatie liep ik tegen problemen aan, en werd het vreemd gevonden dat wat de man in kwestie bij mij deed, mij niet opwond. Ik kan het nog steeds met mijzelf, maar dan moet ik alleen zijn en niemand weet hoe ik het doe. Ik vind het zó jammer dat ik het niet met een man kan bereiken, terwijl ik het wel heerlijk en opwindend vind om te vrijen en een penis te voelen in mijn opgewonden vagina.Ik richt ook altijd de aandacht op de ander omdat ik weet dat ik een man heel goed kan verwennen.
15-06-2015 14:09 Citeer
Permalink5 Janna
Wat heerlijk dat ik altijd van die vooruitstrevend e ouders had. Ik ben van 1962 en mijn ouders waren lid van de NVSH, Nederlandse Vereniging tot Seksuele Hervorming. Wij kregen seksuele voorlichting door het boekje, Mama waar kom ik vandaan en het vervolg erop, Peter en Marianne. Daar heb ik mijn dochter, 1992, ook weer mee voorgelicht. Altijd open en eerlijk over seks geweest.
15-06-2015 12:27 Citeer
Permalink4 jose
Ook ik herken het gebeuren vanuit de kerk en de school (met nonnen). Ik vroeg me echter af: waar staat het wat zij zeggen? Waarom is het zo heerlijk om jezelf aan te raken en hoe kan het dan zo verboden zijn???? Ik heb me de rest van mijn leven vastgehouden aan het heerlijke.Wat dat betreft heb ik weinig tijd en mogelijkheden ongebruikt gelaten; achteraf gezien helemaal sinds er zoveel wel mag.
14-06-2015 20:51 Citeer
Permalink3 Trui
Ik ben geboren in een katholiek maar niet erg praktiserend gezin. Over seks (of de meeste andere zaken) werd niet gesproken. Mijn ouders waren niet gelukkig samen en de rest van het gezin ook niet. Ik wéét niet eens meer wanneer ik mijn eerste orgasme heb gehad maar ik denk rond mijn 10 jaar. Ik vond het allemaal heel normaal ook al heb ik er met niemand over gesproken. Ik heb het altijd spijtig gevonden dat zo weinig vrouwen orgasmes vanzelfsprekend vinden. Ik heb ook altijd gevonden dat ook mannen veel missen als hun vrouwen geen lange uitgebreide orgasmes hebben. Spijtig genoeg stond ik daar meestal alleen in ...
14-06-2015 18:21 Citeer
Permalink2 Benedikte
Bij ons thuis was sexualiteit een woord met een enorme lading. Taboe, slecht, verderfelijk, noem maar op.
Van jezelf houden op eender welke manier was onaanvaardbaar.
Een paar jaar geleden ben ik erachter gekomen waarom dat zo was bij mij thuis. Mijn vader bleek.....een pedofiel te zijn. vele puzzelstukjes vielen op hun plaats. Ik ben al jaren keihard aan mezelf aan t werken om van alle negatieve gevoelens af te komen. eindelijk kan ik zeggen dat ik er ook mag zijn, beetje bij beetje hou ik van meer en meer van mezelf.
14-06-2015 16:00 Citeer
Permalink1 Jantine
Het zal er zeer zeker mee te maken hebben... ik ben opgegroeit met de kerk en zat met veel vragen waar ik geen antwoord op heb gekregen...over sex praten gebeurde thuis niet... zal nog mee te maken hebben dat sommige dingen toch een kriebel geven .
Voorlichting heb ik thuis ook niet gehad keek uit naar de les biologi dat was mijn voorlichting...
als ik thuis vroeg dan was het kom je wel achter als je ouder bent... ik haat nog steeds dat zinnetje!
zelfbeminning weet niet of het iets met de kerk te maken heeft... ik hou nog steeds niet van mezelf ..
14-06-2015 12:41 Citeer

Plaats reactie (je naam wordt niet getoond)


Beveiligingscode
Vernieuwen